غزل خوانی

اینجانب عبدالله نظری قهفرخی متخلص به "عارف" هم شعرهای زیبا و دلنشین دیگران را بر دیوار این خانه می آویزم و هم گاهگاهی شعر های خودم را.شاعران عزیز!لطفا اشعار مرا نقد بفرمائید.

من کیستم؟

من شاعر دلشکسته ای غمگینم

هر شب غزلی نشسته در بالینم

نه حافظ و نه سعدی و نه مولانا

نه هاتف و نه صائب و نه پروینم

نه زاهد سجاده پرست و خامم

نه باده پرست و رند و نه بی دینم

دنیا به مراد من نبود ارنه یقین

جا داشت کنار اهل دل بنشینم

فریاد شدم ،کسی مرا گوش نداد

فرهاد شدم،کسی نشد شیرینم

من چشم و چراغ عرش اعلی بودم

عمری است به جرم گندمی پایینم

من مرغِ قفس نمی شوم ای صیّاد!

بیهوده مرا مگیر!من شاهینم

کی دوست برای دوست بد می خواهد؟!

دشمن بُوَد آنکه می کند نفرینم

من کشته ی جهلِ عقل اندیشانم

ای عشق! تو خود بیا بخوان تلقینم

باید بروم! خدا مرا می خواند

در وادی طور آتشی می بینم

عمری است گدای عشق این درگاهم

امّا چه کنم؟ هنوز هم مسکینم

"عارف" ! شب قدر هم غزل می گویی؟

آری، تو برو دعا بخوان! من اینم


سروده:23 رمضان سال 90